หลังจากที่ไปดริ๊ง แอนด์ แดนซ์ ที่ผับเมืองชลบุรี
เมื่อตอนต้นเดือนพฤษภาคมที่ผ่านมา
แอนและผองเพื่อน
ร่ำร้องคร่ำครวญแกมบ่นกระปอดกระแปดมาตลอดว่า
เมื่อไหร่จะไปดริ๊ง แอนด์ แดนซ์ กันอีก
ก็พยายามหาวันเที่ยวกันอยู่นาน
สุดท้ายก็มาจบลงเป็นวันศุกร์ที่ 26 มิย 52
ส่วนสถานที่นั้นก็เปลี่ยนไปเปลี่ยนมา
จาก Muse เปลี่ยนเป็น narcissus
แต่สุดท้ายก็มาจบลงที่ Funky Villa
เพราะคุณหม่อนบอกว่า
เป็นสถานที่เที่ยวยามราตรีที่ Hip ที่สุดในขณะนี้
ซึ่งพอเลิกงานปุ๊บ
แอนและผองเพื่อนก็ลุดพรวดจากโต๊ะทำงาน
แล้วก็นั่งรถไฟฟ้าไปที่สถานีเอกมัย
และก็ไปแวะเติมพลังใส่พุงกันที่ร้านอาหารริมถนน
พอกินกันจนอิ่มแปร้ก็ถึงเวลาเคลื่อนพล
ด้วยการโบกรถแท๊กซี่เพื่อเบิ่งที่ Funky Villa ทันที
ไปถึงที่ Funky Villa ตอนสองทุ่มกว่า
ตอนนั้นคนเริ่มเยอะแต่ก็ยังพอหาที่สิงสถิตได้
ซึ่งโต๊ะที่แอนสิงสถิตก็ติดเวทีเลย
ตอนแรกก็คิดว่า
เราโชคดีที่ได้โต๊ะติดเวที
เพราะอากาศโปร่ง โล่งสบาย
แถมได้มองหน้านักร้องใกล้ๆอีกด้วย...อิอิ
แต่เหมือนฟ้าไม่เป็นใจที่ดลบรรดาให้ผู้คนแห่กันเข้ามาในร้านกันอย่างล้นหลาม
ที่สำคัญไอ้พนักงานเฮงซวย
แมร่งดันเสือกเอาโต๊ะมาลงแทรกอีกหนึ่ง
ซึ่งจากเดิมที่ก็แน่นอยู่แล้ว
คราวนี้แมร่งแน่นหนักกว่าเดิม
แน่นจนแอนยืนไม่ได้เลย
แล้วแทนที่เพื่อนๆที่ไปด้วยจะช่วยกันพื้นที่ให้
เปล่าเลยค่ะ...แค่สาวพูดออดอ้อนหน่อย
ไอ้คุณเพื่อนตัวดีรีบถอยตูดเปิดทางให้เลย
แมร่งไอ้เพื่อนหัวงู...เห็นหญิงสำคัญกว่าเพื่อน
โหยย..แอนนะโครตอยากยื่นส้งติงไปถีบกลางแสกหน้าไอ้คุณเพื่อนซะจริงๆ
เฮ้อ~....คราวหน้าไปกะเพื่อนผู้หญิงดีกว่า
พอกันทีไปกับเพื่อนผู้ชายเนี่ย
ไหว้วาน ช่วยห่าเหวอะไรไม่ได้เล้ยยย...ให้ตายเหอะ
แต่จะว่าไปถึงมีที่สถิตให้ยืนอย่างสบายๆ
แอนก็ยังไม่รู้สึกสนุกอยู่ดี
เพราะบรรยากาศไม่ดีอย่างรุนแรง
โดยเฉพาะคนที่มาเที่ยวอ่ะ
แมร่งมีแต่เด็กวัยนักศึกษา
อายุยี่สิบต้นๆ
หน้าตาผ่องๆใสๆแจ่มๆ ออร่าเปล่งประกายตามประสาวัยกำลังเจริญพันธ์กันทั้งนั้น
ป้าแก่ๆอย่างแอนรู้สึกว่าเหมือนมาอยู่คนละโลกเลย
แอนไม่กล้าสบตา มองหน้าใครในร้านเลย
เพราะเสียวเด็กมันจะด่าว่า..มองหาลูกเมิงเหรอ...เอิ๊กกกก
ฮือๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
ตัวเลขอายุไม่ขึ้นเลข 3
ไม่อยู่ในช่วงวัยสูญพันธ์อย่างตูมั่งก็แล้วไป~=_='
แอนรู้สึกไม่สนุก งอแง อยากกลับบ้านทันที
พวกเพื่อนๆก็รั้งไว้...บอกให้อยู่ต่ออีกนิด
แต่ถ้าจะให้แอนไปยืนเบียดดิ้นพราดๆต่อไปเนี่ย
มีหวังคงลมแดกเพราะขาดอากาศหายใจแหง๋ๆ
ก็เลยออกมานั่งสูดอากาศข้างนอกร้าน
แต่แมร่งเหมือนหนีเสือปะจระเข้ว่ะคะ
แบบไอ้พวกน้องๆนู๋ๆข้างในที่ว่าแจ่มแล้ว
ออกมาเจอข้างนอกยิ่งแจ่มหนัก
ไม่รู้ว่าเด็กหนุ่ม สาวสมัยนี้เค้ากินอะไร
หรือเป็นเพราะกำลังอยู่ในช่วงวัยสะรุ่น...
ผิวมันถึงได้ผ่อง หน้าเด้ง
นมเป็นนม เอวเป็นเอว
หุ่นน่าเจี้ยะ เซี้ยะๆ กันทุกคนเลย
กลับมาถึงบ้าน
มานั่งปลงชีวิตและสังขารตัวเอง
นี่หมดยุคทองของแอนแล้วใช้มั้ย??
ถึงเวลาที่แอนต้องหันหลังให้สถานเริงระบำแล้วหันหน้าเข้าวัดแล้วใช่มั้ย??
พูดถึง Trend การแต่งตัวไปเริงระบำของสาวสมัยนี้กันนิดนุง
แอนว่าเค้าแต่งตัวสบายๆ ชิลๆ ดีนะ
ไม่เหมือนสมัยยุค ไทรอั้ม คิงด้อม รุ่งเรืองเฟื่องฟู
โหยย...ยุคนั้นถือว่าเป็นยุคมืดของแอนเลยนะนั่นอ่ะ
เพราะต้องใส่สายเดี่ยวตัวกระจิ๋ว
ที่ตอนนี้แอนหยิบขึ้นมาดูเสื้อที่แอนเคยใส่เที่ยวยุคนั้น
ยัง งง ว่ากุยัดใส่ลงไปได้งัยว่ะ
นี่ถ้าแอนเอากลับมาใส่ใหม่
คาดว่าด้ายปลิ้น ตะเข็บปริ กระดุมหลุดแน่ๆ -_-'
อนึ่ง ....อาทิตย์ก่อนไปเดินเล่นตรงนิทรรศการภาพถ่าย ที่อยู่หน้า Zen
ขอบอกว่ามีฝรั่งมาจีบด้วย...ฮุ ฮุ...แต่กรุณาอย่าถามถึงหน้าตาฝรั่งที่มาจีบนะ...แมร่งทั้งลงพุง แถมหัวหงอกอีกต่างหาก แก่สาดดด - -"
แต่ไอ้ที่เด็ดๆมันไม่ได้อยู่ตรงที่มุขจีบแอนเนี่ยแหละ
แบบฮีถามว่า
แอนมาจากไหน?? เป็นคนชาติอะไร??
แอนก็ตอบแบบ งง ว่า ก็เป็นคนไทยเนี่ยแหละ
ฝรั่งทำหน้าต๊กกะใจบอกไม่เชื่อ
นึกว่ายู เป็นคนอเมริกา
ห่า!!!!!!!!!!!!
บอกว่ากุหน้าเหมือนแม๊วตกดอย
กุยังปักใจเชื่อซะกว่า!!! - -"
A n n i a r Y ,, ★™
29 มิ.ย. 2552
